Nationale Politie

Van regiopolitie naar Nationale Politie

In Nederland wordt per 1 januari 2013 de Nationale Politie, een nationale politieorganisatie ingericht. Dit korps bestaat uit tien regionale eenheden, één landelijke eenheid en het Politiedienstencentrum (PDC) waarin de ondersteunende afdelingen zijn ondergebracht. Dit ene korps vervangt alle huidige politiekorpsen en diensten. Het resultaat van Nationale Politie moet zijn: betere politieprestaties en een veiliger samenleving.

Snelle maatschappelijke en technologische ontwikkelingen maken het noodzakelijk dat de politie de komende jaren hard blijft werken aan het behouden van het vertrouwen dat de bevolking heeft en aan het verbeteren van haar prestaties. Burgers stellen steeds hogere eisen aan de kwaliteit van politiezorg, terwijl criminelen zich steeds minder laten beperken door fysieke en virtuele grenzen. Het huidige bestel, met zijn 26 onafhankelijke korpsen, biedt onvoldoende mogelijkheden om te komen tot benodigde verbeteringen in kwaliteit en slagkracht. Daarom komt er één Nationale Politie: door het samenbrengen van alle mensen, middelen en kennis van de Nederlandse politie in één organisatie kan de politie letterlijk met vereende krachten werken aan het verbeteren van het politiewerk. De komst van Nationale Politie zorgt voor:

Meer eenheid in optreden, methoden en activiteiten;
Meer samenhang tussen werk, mensen, middelen en prestaties;
Meer efficiëntie, minder bureaucratie en reductie van overhead.
De ingrediënten van de Nationale Politie zijn vijf jaar na de start onder andere:
Robuuste (met voldoende menskracht en flexibiliteit) basisteams waarin wijkagenten een sleutelrol vervullen en leidinggevenden dicht op de operatie zitten;
Een herkenbare en betrouwbare manier van dienstverlening, waarbij iedere burger, waar hij zich ook bevindt, eenzelfde niveau van service van de politie krijgt;
Een opsporing met meer slagkracht door flexibele inzet, adequaat op- en afschalen en (landelijk) gebundelde expertise en specialismen;
Een collectieve aanpak van criminaliteit met grote impact (high impact crime) en een betere coördinatie bij grote crises;